ฝึกภาษาอังกฤษกับการ์ตูนเล่มโปรด ภาคหนึ่ง
posted on 18 May 2012 11:42 by bluenin007 directory Knowledgeเอนทรี่ก่อน ได้พูดถึงเทคนิคการฝึกภาษาอังกฤษ 5 ข้อ
หนึ่งในนั้น คือการเริ่มฝึกจากสิ่งที่เราสนใจ
โดยส่วนตัวเป็นคนชอบอ่านการ์ตูนม๊ากกมากก ถึงมากที่สุดค่ะ
จนตอนเด็กๆ แม่เคยบอกว่า ถ้าการ์ตูนที่ลูกอ่านเป็นภาษาอังกฤษ ลูกคงเก่งภาษาอังกฤษแน่ๆ
มานั่งนึกๆดู ก็จริงของคุณแม่นะคะ
เพราะความบ้าการ์ตูนของบลูนินแรงมาก
ถึงขั้นเคยตามอ่านการ์ตูนฉบับภาษาญี่ปุ่น เพราะที่เมืองไทยยังไม่เอามาแปล
อาศัยสัญชาติญาณดิบส่วนตัว (เหอ เหอ...
)
)แต่ตอนนู้นนน (ไม่อยากบอกว่านานเท่าไหร่ เดี๋ยวรู้หมดว่าแก่ แหะแหะ)
หาอ่านการ์ตูนที่เป็นภาษาอังกฤษยาก ไม่เหมือนสมัยนี้
ที่เป็นการ์ตูนอังกฤษจริงๆ
อย่างหนังสือการ์ตูนของเครือมาเวล (Mavel Comics) ที่ผลิต Superman, Spiderman, Ironman และอื่นๆ
ก็ไม่ชอบอ่าน (ก็คนมันติดการ์ตูนญี่ปุ่นนี่นาาา >,<,,)
ตอนที่ต้องไปอยู่ต่างแดนเสียหลายปี
ช่วงแรกๆ เกือบลงแดง เพราะไม่ได้อ่านการ์ตูน (เว่อร์เนอะ)
แต่เพราะคุณเพื่อนที่แสนดี แนะนำเว็ปไซด์การ์ตูนให้อ่าน ก็ดีใจ๊ ดีใจ
รีบกดเข้าไปดู...แต่ ปรากฏว่าเป็นภาษาอังกฤษหมดค่ะ -__-!!!!
แต่ด้วยสปิริต (บ้าการ์ตูน) แรงกล้า และอยากฝึกฝนการอ่านภาษาอังกฤษ
ทุกวันนี้ ก็ยังคงอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นแปลภาษาอังกฤษ อยู่เลยค่ะ ^^
นึกอยากไหว้งามๆ ขอบคุณผู้ใจดีที่แปลการ์ตูนให้ได้อ่านจริงๆ (-/\-)
เพราะฉะนั้น วันนี้เลยมาแนะนำการ์ตูนที่ชอบ พร้อม link ให้เสร็จสรรพ (ใจดีใช่ม้าา 
)
)ชื่อเรื่องว่า CAT STREET หรือ แปลเป็นไทยว่า แมวข้างถนน
(ไม่แน่ใจว่าที่เมืองไทยได้นำเอามาตีพิมพ์หรือยัง)
เป็นผลงานของอาจารย์ Kamio Youko (ส่วนตัวชอบผลงานของอาจารย์ท่านนี้มากค่ะ)
จะแปลเรื่องย่อของเรื่องทีละประโยคนะคะ
The story centers around Keito Aoyama, a former famous child actress.
เนื้อเรื่องหลักเกี่ยวข้องกับเคย์โกะ อาโอยามะ อดีตนักแสดงเด็กที่มีชื่อเสียง
Due to a childhood incident, she retired from her career early and withdrew from normal society.
เนื่องจากอุบัติเหตุในวัยเด็ก เธออำลงวงการก่อนกำหนด และยังถอนตัวออกจากสังคม
Now 16, she passes her days in boredom and without purpose.
ตอนนี้ เธออายุ 16 ปี ก็ยังคงใช้ชีวิตไปวันๆอย่างเบื่อหน่ายและไร้จุดหมาย
But one day she runs into a stranger who takes her to El Liston--a free school for high school students like herself, who don't have a place where they belong.
แต่แล้วในวันหนึ่ง เธอบังเอิญพบกับคนแปลกหน้าที่พาเธอไปบัง เอลลิสตัน โรงเรียนมัธยมอิสระ
ซึ่งนักเรียนแต่ละคนก็เหมือนเธอ ที่ไม่มีสังคมที่จะอยู่
Though hesitant at first, Keito decides to enter El Liston and subsequently, she begins a new stage in her life.
ถึงแม้ว่าเธอจะลังเลในทีแรก แต่เคย์โกะก็ตัดสินใจเข้าเรียนที่เอลลิสตัน และนั่นคือจุดเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเธอ
With the help of her only remaining childhood friend, Taiyou, and her new classmates Rei, Momiji, and Kouichi, Keito slowly finds the courage to open up to others and to accept their support.
ด้วยความช่วยเหลือของเพื่อนสมัยเด็กเพียงคนเดียวของเธอ ไทโย และเพื่อนร่วมชั้นใหม่ ได้แก่ เรย์, โมมิจิ และ โคอุอิชิ เคย์โกะจึงเริ่มกล้าที่จะเปิดใจ และยอมรับความช่วยเหลือจากพวกเขา
Will Keito return to acting? Will she find true friends? Love?
เคย์โกะจะกลับคืนสู่วงการการแสดงหรือไม่ เธอจะพบกับเพื่อนแท้ไหม หรือได้พบรักแท้
เรื่องนี้ออกแนวดราม่า (Drama) หน่อยคือเน้นในเรื่องของการดำเนินชีวิต
การ์ตูนเรื่องนี้สะท้อนแง่คิดดีๆ ไว้หลายอย่างเกี่ยวกับปัญหาชีวิต ปัญหาครอบครัว และสังคม
มีตอนหนึ่งพูดถึง เคย์โกะในวัยเด็ก ซึ่งกำลังโด่งดังในฐานะนางแบบ และนักแสดงเด็ก
เพิ่งได้รับบทใหม่เป็นนักแสดงนำในละครเพลงเรื่องยาว
ซึ่งทำให้แม่ของเคย์โกะดีใจมาก และพูดกับเธอให้พยายามทำให้ดีที่สุด
แต่ในมุมมองของเด็กอย่างเธอ
เธอในตอนนั้นไม่ได้ต้องการชื่อเสียง หรือเงินทอง
แต่เพียงแค่การใช้ชีวิตธรรมดาอย่างเด็กร่วมรุ่นคนอื่น มีเพื่อน และได้รับการยอมรับ
ฉากนี้ผู้เขียนสื่ออารมณ์ออกมาได้ประทับใจมากค่ะ
หลังจากได้ฟังแม่บอกข่าวดี (น่าจะเป็นข่าวดีของคุณแม่) นางเอกก็พูดว่า
เคย์โกะ : "Oh, Mom, am I going to miss school again?" (โอ้ แม่คะ นี่หนูจะต้องขาดเรียนอีกแล้วหรือคะ)
(วาดสีหน้าได้ดีมากเลยค่ะ ^^ )
แม่ : "Keiko, you are special." (เคย์โกะ ลูกเป็นคนพิเศษนะ)
"But you only have the same amount of time to spend as any other child or person.
(แต่ลูกมีเวลาให้ใช้ได้เท่ากับเด็กคนอื่น)
"Just because you are special doesn't mean god will give you more time.
So, we must sacrifice something!"
(แค่เพียงเพราะลูกเป็นคนพิเศษ ไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าจะมอบเวลาที่มากกว่าให้กับลูก
ดังนั้นเราจึงต้องเสียสละบางอย่าง)
เคย์โกะ : ...but mother I'm...
แต่...แม่คะ หนู...
ชอบสิ่งที่คุณแม่พูดมากลยค่ะ
อาจเพราะตอนนี้เราโตพอที่จะเข้าใจความหวังดีของผู้ใหญ่ ที่มองการณ์ไกลกว่า
แต่ถ้าเราอยู่ในช่วงวัยเดียวกันกับเด็กคนนี้ เราก็คงคิดแบบเคย์โกะแน่ๆ
เรื่องนี้ให้แง่คิดทั้งกับผู้ใหญ่และเด็กนะคะ
ให้ผู้ใหญ่ได้เข้าเข้าใจธรรมชาติและวัยของเด็ก เพื่อเป็นแนวทางให้เลี้ยงดูเขาอย่างเข้าใจ
ส่วนเด็กก็เข้าใจผู้ใหญ่มากขึ้นว่าสิ่งที่เค้าคอยเคี่ยวเข็ญเราเพราะอะไร
ก็เพราะความรัก และหวังดีต่ออนาคตของตัวเด็กเอง
เพราะแค่ คำว่า ความเข้าใจ คำเดียว
มีพลังมากพอที่จะทำให้การใช้ชีวิตร่วมกันได้อย่างมีความสุขแล้วค่ะ
ใครสนใจอ่านเรื่องนี้ ติดตามได้จากเว็ปนี้นะคะ
ข่าวดีคือเรื่องนี้จบสมบูรณ์แล้วค่ะ มี 35 ตอนจบ ^^
